Korean Film Festival: De zes meest absurde Koreaanse films

Oldboy (2003)

Oldboy is een all time classic en wordt vaak beschouwd als dé Koreaanse cultfilm. Na vijftien jaar ontvoerd en opgesloten te zijn wordt de protagonist op onverklaarbare wijze weer vrijgelaten.

Op die manier begint zijn missie om binnen de 5 dagen te ontdekken wie hem al die tijd heeft opgesloten. Langzamerhand raakt hij verstrikt in een web van samenzwering en kwelling.

De cultfilm werpt een blik op een wereld van misdaad en criminaliteit op een intense en vreemde manier.

Collective Invention (2015)

Deze komediefilm vertelt het verhaal van een werkloze man wiens leven drastisch verandert wanneer hij door een verschrikkelijk misgegaan experiment muteert in een vis.

De visman, bovendien gespeeld door de befaamde Lee Kwang Soo, wordt echter een mediasensatie wiens leven moeilijker lijkt te worden dan ooit tevoren. Het is een hilarische en krankzinnige komedie die bovendien kritiek geeft op de Koreaanse samenleving.

Leuk om te weten is dat de film geïnspireerd werd door het schilderij L’invention collective (1935) van René Magritte.

I'm a Cyborg, But That's OK (2006)

Young-goon, een jonge vrouw die zichzelf als cyborg beschouwt en batterijen likt omdat ze denkt dat ze een robot is, wordt geïnstitutionaliseerd in een psychiatrisch ziekenhuis.

Daar ontmoet ze Il-Soon, gespeeld door de bekende Zuid-Koreaanse zanger Rain. Hij is een kleptomaan, die denkt dat hij de ziel van mensen kan stellen. Il-Soon wordt snel verliefd op haar en weet zijn gekte te rijmen naar haar machinaal zelfbeeld.

Moebius (2013)

Wanneer een huisvrouw ontdekt dat haar echtgenoot een affaire heeft met een jongere vrouw wordt ze woedend van jaloezie. Vernederd en boos besluit de vrouw wraak te nemen door haar man te castreren in zijn slaap. Hij is echter in staat haar aanval af te weren, waardoor ze de kamer van haar zoon binnensluipt. Op die manier ondergaat hij het lot dat aanvankelijk gepland was voor haar man…

De verbluffende taboefilm laat niet alleen je hart kronkelen, het maakt je zeer ongemakkelijk. Het is een originele en krankzinnige film die in al zijn berekende absurditeit je toch ook even doet lachen.

A Bloody Aria (2006)

Een professor aan de universiteit, Park Young-sun, ontmoet één van de mooiste studenten uit zijn lessen, In-jeong, tijdens een auditie voor een groot muzikaal project. Als fervente womanizer vraagt hij haar mee om een autoritje te maken met hem. De mooie studente voelt zich echter niet op haar gemak wanneer haar professor avances maakt en rent weg.

Beide personages komen echter een groep brutale jongeren tegen die hen dwingen om deel te nemen aan hun sadistische denkspellen. Seksueel geweld, zwarte komedie én sadisme zijn hier de kernwoorden.

Never Belongs to Me (2005)

Als kers op de taart eindigen we met de meest disturbing film, namelijk Never Belongs to Me. De film is zo absurd dat je doorgaans het hele verhaal what the actual fuck denkt. De dertien jaar oude film gaat over hoe een jongen, Gi-tae, ontdekt dat zijn moeder verkracht werd door een tijger en een half-mens/half-tijger kind op de wereld zette. Zijn halfbroer, Gun-tae, heeft echter zijn eigen problemen.

Hij gaat onder het mes van Doctor Hell omdat zijn vriendin wraak eist. Hij ruilde zijn penis voor een machinegeweer dat vuurt op het moment van orgasme. Uit wanhoop probeert hij zelfmoord te plegen maar tevergeefs.

Uiteindelijk keert hij terug naar zijn vriendin om erachter te komen of ze ooit echt van hem heeft gehouden. De absurde film vindt plaats in een futuristische sciencefiction dystopie en speelt in op een extreme vorm van raarheid die je nergens anders zal zien.