Kasteelklooster Ter Loo 1674 Bellingen

Het Kasteel Ter Loo kende een belangrijke functie in de geschiedenis van Bellingen. Ter Loo is gelegen in een vallei, ten noorden ingesloten door de steile Karenberg en langsheen de oude baan van Halle naar Geraardsbergen (uit de 14e eeuw). Die baan staat op de oude legerkaarten aangegeven en was toen een belangrijke verkeersweg. Het gebouw had een vierkante vorm en besloeg ongeveer één ha. Links van het gebouwencomplex was er een grote moestuin met een vijver. Rechts van de ingang bevonden zich koetshuizen en paardenstallen, maar die werden later omgebouwd tot lokalen voor de lagere school. Na de Franse Revolutie streken er paters neer die voor de revolutie op de vlucht waren. Nadien werden de gebouwen niet meer onderhouden en raakten in verval. Vele vertrekken bleven onbewoond. Behoeftige gezinnen kregen de toelating om er zich te vestigen aangezien alles leegstond. In 1923 kreeg het gebouw opnieuw de functie van klaslokalen. Later werd er ook een tehuis voor bejaarden en een pensionaat voor jongens ingericht. In 1963 schakelden de zusters over op een tehuis voor sociaal moeilijke kinderen, dat zich intussen los van het kasteel-klooster heeft ontwikkeld als Huize Ter Loo. In 1994 werd het kasteel-klooster gekocht door de V.P.W. en Bellingahaim werd de beheerder. Het kasteel-klooster heeft tegenwoordig verschillende functies: een opvangcentrum voor mensen met minder kansen in onze maatschappij, een speelpleinwerking, een repetitielocatie voor enkele jongerenorkesten, een atelier voor pottenbakkers, een repetitielocatie voor het kerkkoor en een leslokaal voor de catechese.