Info
Humor en taalplezier: welkom in deze speeltuin voor de Nederlandse taal
Er is een plonsbadje met kinderspeeltjes. En er staan twee ligstoelen met een handdoek. Maar er is geen water. Wat vloeit is de taal: woorden die vergeten zijn, woorden die verzonnen zijn, woorden die om een of andere reden meer aandacht verdienen, bijvoorbeeld omdat ze bij nader inzien erg grappig zijn. In Vurrukkulluk kan er véél – juist omdat er veel kan in het Nederlands. De rode draad is taalplezier, uitgesproken en aangemoedigd door een panel met namen uit de literatuur, de media en de podiumkunsten. Gastvrouw is Dalilla Hermans; vaste waarden zijn Pascale Platel, Ahilan Ratnamohan en Maud Vanhauwaert. Om de beurt stappen ze zonder aarzelen in het plonsbadje. Voelt u het ook al, de nattigheid? Dat is precies de bedoeling. In 1961 verscheen Het leven is vurrukkulluk, het romandebuut van Remco Campert. Als eerbetoon aan deze heerlijke dichter organiseren we een speeltuin voor de Nederlandse taal.
“Ik zeg altijd (…), als anderen ons niet kietelen dan moeten we het zelf maar doen.” Remco Campert, Het leven is vurrukkulluk
Er is een plonsbadje met kinderspeeltjes. En er staan twee ligstoelen met een handdoek. Maar er is geen water. Wat vloeit is de taal: woorden die vergeten zijn, woorden die verzonnen zijn, woorden die om een of andere reden meer aandacht verdienen, bijvoorbeeld omdat ze bij nader inzien erg grappig zijn. In Vurrukkulluk kan er véél – juist omdat er veel kan in het Nederlands. De rode draad is taalplezier, uitgesproken en aangemoedigd door een panel met namen uit de literatuur, de media en de podiumkunsten. Gastvrouw is Dalilla Hermans; vaste waarden zijn Pascale Platel, Ahilan Ratnamohan en Maud Vanhauwaert. Om de beurt stappen ze zonder aarzelen in het plonsbadje. Voelt u het ook al, de nattigheid? Dat is precies de bedoeling. In 1961 verscheen Het leven is vurrukkulluk, het romandebuut van Remco Campert. Als eerbetoon aan deze heerlijke dichter organiseren we een speeltuin voor de Nederlandse taal.
“Ik zeg altijd (…), als anderen ons niet kietelen dan moeten we het zelf maar doen.” Remco Campert, Het leven is vurrukkulluk