Vox Luminis, Monteverdi's Mariavespers

De Mariavespers (1610) van Claudio Monteverdi zijn zoveel meer dan een kerkelijk avondgebed. De maestro van de San Marco vertrekt van het traditionele vesperrecept – een combinatie van psalmen, hymnen en cantica – maar transformeert het tot klankspektakel van het hoogste allooi. Opera en liturgie, oud en nieuw, vroom en zinnelijk: alles botst en versmelt in één grandioos ontwerp. De partituur ademt de ruimte van de basiliek waarin Monteverdi het geluid van de toekomst ontwierp, alsof de sierlijke galerijen, balkons en koorbanken de klankarchitectuur inspireerden. Monteverdi is geniaal met stemmen maar bedient zich ook van cornetti, trombones, strijkers, orgel en continuo – niet als decorelementen, maar als kleuren op een palet. Sommige passages zijn monumentaal, andere sober en vertellend of expliciet virtuoos. In dit magistrale labyrint is het goed toeven bij Vox Luminis: een collectief van klankperfectionisten met het hoofd in de bronnen en het hart op de tong.