Víkingur Ólafsson

Na zijn weergaloze uitvoering van Bachs Goldbergvariaties enkele jaren geleden, keert de IJslandse pianist Víkingur Ólafsson terug naar Brussel voor een recital. Dit keer kiest hij voor enkele korte werken en sonates van Bach, Beethoven en Schubert. Hoogtepunt van de avond wordt Beethovens Opus 109, de eerste van zijn drie late pianosonates. Het is een tekenend voorbeeld van een diep persoonlijke getuigenis; naar binnen gekeerd, alsof Beethoven niet meer horen wou (of kon) wat de buitenwereld te zeggen had. De klassieke sonatevorm wordt verlaten voor verrassende variatiereeksen met veel tempowissels. Opmerkelijk genoeg ontbreekt Beethoven tot nu toe op de immens succesvolle albums die de ‘Ijslandse Glenn Gould’ bij Deutsche Grammophon uitbracht. Maar wie weet waar dit recital toe zal leiden?