Verbondenheid in imperfectie

Myriam Herman en Karin Vlieg - twee kunstenaars, twee disciplines, één gedeelde taal: de schoonheid van het onvolmaakte.

De keramiste werkt met klei en porselein als een levend materiaal. Barsten, vervormingen en sporen van het proces blijven zichtbaar en worden deel van het werk. In deze fragiliteit ontstaat een stille kracht — een vorm van verbondenheid die groeit uit kwetsbaarheid.

De schilder bouwt met lagen, texturen en gerecupereerde materialen. Het werk draagt sporen van tijd en transformatie. Wat ooit afgedankt was, krijgt een nieuwe betekenis, waarin imperfectie een drager wordt van herinnering, ritueel en verbinding.

Samen tonen zij hoe breuklijnen geen einde zijn, maar een begin. In het onvolmaakte ontstaat ruimte voor ontmoeting — tussen materiaal, maker en toeschouwer.