Una storia del cinema italiano...

In een geïllustreerde lezing met veel filmfragmenten maken we een filmhistorische Viaggio in Italia. We ondernemen een reis die begint bij de eerste Italiaanse spektakelfilms (“Cabiria”, 1914) en divafilms (“Rapsodia satanica”, 1917). Er wordt uiteraard stilgestaan bij de problematische relaties tussen het fascisme en de filmindustrie. Het Italiaans neorealisme (1943-1957) was een zeer belangrijke, bevrijdende filmbeweging met meesterwerken zoals Roberto Rossellini’s “Roma, città aperta” (1945), Vittorio De Sica’s “Ladri di Biciclette” (1948) en Luchino Visconti’s “La terra trema” (1948). Vanuit het neorealisme ontwikkelt er zich in volle ‘miracolo economico’ een kwaliteitsvolle en internationaal gelauwerde modernistische cinema. Denk aan Federico Fellini’s “La dolce vita” (1960), Michelangelo Antonioni’s “L’Avventura” (1960) of Luchino Visconti’s “Il Gattopardo” (1963). De keerzijde van het ‘miracolo economico’ vinden we terug in de eerste films van dichter-filmer Pier Paolo Pasolini (“Accattone”, 1961 en “Mamma Roma”, 1962). We gaan ook in op de belangrijkste Italiaanse filmmakers van vandaag : Paolo Sorrentino (“La grazia”, 2025), Matteo Garrone (“Io capitano”, 2023 ) en ‘last but not least’, Alice Rohrwacher (“La Chimera”, 2023).

Wouter Hessels doceert film- en mediageschiedenis en filmanalyse aan de Brusselse film- en theaterhogescholen RITCS en INSAS. Hij is ook gastprofessor aan Université Paris 1 Panthéon-Sorbonne en de Civica Scuola di Cinema Luchino Visconti in Milaan en werkt als filmcurator (Het Kasteel van Gaasbeek, Het Koninklijk Belgisch Filmarchief en La Cinémathèque Française). Zijn recente publicatie is “Denken in het donker met Jean-Pierre & Luc Dardenne” (2026). Hij bereidt een essayboek voor over het filmwerk van Pier Paolo Pasolini.