Un spectacle que la loi considérera comme mien

Wanneer spreekt men over ontlenen, tot waar loopt het eerbetoon en hoe navigeer je tussen reprise, transformatie en creatie? Olga Dukhovna is een choreografe die, zoals ze het zelf verwoordt, aan “choreografische recyclage” doet, waarbij ze voortdurend in dialoog staat met reeds bestaande dansen. Hier orkestreert ze een dialoog met Pauline Léger, juriste gespecialiseerd in auteursrecht, waarin ze op onderzoek gaat naar de samenhang van de relaties met traditionele dansen, bekende choreografieën en anonieme bewegingsvormen. Van Beyoncé tot Nijinski, via Yvonne Rainer en Boris Charmatz, ontleedt het stuk de stromen die choreografische oeuvres en lichamen hebben vormgegeven, en stelt het de vraag wat toebehoort aan een vertolker, wat aan de geschiedenis en wat aan iedereen. Doorheen deze levendige en slim gebrachte methodische conferentie-performance zien we voor onze ogen een voorstelling ontstaan die de vorm aanneemt van een gevoelig, speels en politiek onderzoek naar wat creëren werkelijk betekent.