Sur la nature des choses invisibles #1

Op de grens tussen choreografie en beeldende kunst brengen Monia Montali en François Bodeux een nieuwe reeks performances en installaties rond het onzichtbare. In dit eerste luik van de reeks is de choreografie geïnspireerd op bewegingen en posturen die terug te vinden zijn in de iconografie van de eerste beschavingen, waarin men vooral de intieme band tussen de mens en het onzichtbare trachtte weer te geven. Ze schetst hier de contouren van een nieuw ritueel, tussen gebed en oorlogsdans, contemplatie en verzet.Opgebouwd rondom een cyclische structuur, waarin performers, geluids- en lichtontwerpers live met elkaar interageren, laveert de voorstelling voortdurend tussen controle en toeval. Beetje bij beetje stelt deze omgeving onze waarneming ter discussie, waardoor onze relatie tot de tijd verandert en onze manier van kijken wordt blootgesteld aan een andere vorm van zichtbaarheid.