Lezing: Maud Vanhauwaert

Maud Vanhauwaert in Assenede: een avond vol taalvuurwerk buiten de bibmuren!

Op zaterdag 21 februari 2026 trekt de Bibliotheek van Assenede voor één keer buiten haar vertrouwde muren en slaat de handen in elkaar met Poemtata. Samen strijken ze neer in Club 28voor een bijzondere literaire belevenis: Niemand minder dan Maud Vanhauwaert– dichter, performer, taalacrobate en meesteres in het speels ontregelen – neemt je mee op een wervelende reis door haar poëtische universum voor een lezing die geen lezing is.

Wie Maud ooit zag optreden, weet dat je bij haar beter het woord lezing tussen luchtige aanhalingstekens plaatst. Ze schrijft, maakt, speelt, schuimt en struikelt zich met aanstekelijk plezier door de letteren. Haar prijzenkast puilt uit – van de Vrouw Debuut Prijs tot de Jan Campertprijs – maar het is vooral haar grenzeloze verbeeldingskracht die haar uniek maakt.

Maud trekt poëzie zonder pardon uit haar broek en slingert die met plezier tussen de mensen. Poëzie is voor haar een huwelijk tussen inhoud en vorm en dat voel je tot in je broekzak. Met een razende snelheid, een warm gevoel voor humor en een gezonde portie zelfrelativering, neemt ze haar publiek mee langs de kronkels van haar taalhonger én haar taalfrustraties. Want in haar eigen woorden: “Soms zou ik willen dat we de taal niet nodig hadden. Helaas staat de taal soms tussen ons… en daar moeten we het dan mee doen.”

Ze zegt over zichzelf dat ze relatief sympathiek is en erom bekend staat dezelfde anekdotes meermaals te vertellen. Zoals deze:

“Ooit mocht ik signeren op de Boekenbeurs. Ik zat op een smetteloos witte barkruk naast Herman Brusselmans. Plots werd ik ongesteld. Ik stond op… en de barkruk veranderde in een abstract expressionistisch kunstwerk. Brusselmans zag álles. Ik ben naar binnen gegaan als schrijfster en naar buiten gegaan als… de lekkende vrouw.”

Sindsdien houdt de barkruk wijselijk zijn mond, Brusselmans ook (voorlopig), en Maud? Die blijft schrijven. Gelukkig maar.