Les fils qui se touchent

“Herinner je je eerste kus nog? Stel je voor: die wordt jou ontnomen... Als je niet meer weet wie je bent, waarom ben je dan hier?”. Op 50-jarige leeftijd ontdekt Nicolas Burlaud dat hij epileptisch is. Deze neurologische aandoening leidt onder andere tot geheugenstoornissen. Maar hoe vecht je tegen het vergeten? Deze vraag heeft hij zich vaak gesteld tijdens het maken van films over de strijd en de ruimtes waarin we leven. Met Primitivi als instrument en Marseille als terrein hebben de beelden zich al tientallen jaren opgestapeld. Sommige zijn gemonteerd, andere slapen nog op harde schijven, wachtend om gewekt te worden om herinneringen weer naar boven te halen. Nicolas Burlaud grijpt deze medische diagnose met beide handen aan en stelt ons tijdens deze introspectie voor om samen herinneringen op te halen. De gesloopte wijken, de bijeenkomsten, de wilde feestjes, het politiegeweld, de doden... Met deze film slaagt hij erin ons mee te nemen in zijn eigen verhaal door alle grotere verhalen te doorkruisen die door Primitivi zijn gefilmd. Een levendige herinnering die ons uitnodigt om weer plaats te nemen in de collectieve strijd.