Jan Martens / GRIP - THE DOG DAYS ARE OVER 2.0

"Zet alle poriën open voor dit pareltje. En vergeet vooral niet te ademen." schreef het Nieuwsblad in 2014 over THE DOG DAYS ARE OVER. De recensies van toen liegen er niet om: deze explosie van precisie en uithouding katapulteerde Jan Martens naar een internationale doorbraak, goed voor meer dan honderd speelbeurten wereldwijd.

In 2025 bliezen Jan Martens en GRIP het werk nieuw leven in - acht paar frisse knieën, dezelfde genadeloze energie. Op BROEK 2026 staat het voor het eerst in openlucht, klaar om het Vrijbroekpark te laten daveren met deze 2.0-versie.

De Amerikaanse fotograaf Philippe Halsman zei “... when you ask a person to jump, his attention is mostly directed toward the act of jumping and the mask falls so that the real person appears.” Met THE DOG DAYS ARE OVER nam Jan Martens deze stelling als uitgangspunt en onthulde via de sprong de mens achter de danser.

In THE DOG DAYS ARE OVER wordt de danser gedefinieerd als een pure uitvoerder, strevend naar perfectie. Door acht dansers te onderwerpen aan een complexe, mathematische, dynamische en vermoeiende choreografie, opgevoerd in een gedwongen uniformiteit, gaan ze uiteindelijk in de fout. En dan valt hun masker af.

Door zijn radicale choreografische vorm bevroeg THE DOG DAYS ARE OVER de perceptie van het publiek omtrent dansers, choreografen, toeschouwers en het toenmalige cultuurbeleid. Tien jaar later zijn die vragen nog heel actueel door de huidige politieke en maatschappelijke tendensen: Waar ligt de dunne grens tussen kunst en entertainment? Wie zijn wij als publiek wanneer we vanuit de theaterzaal naar het lijden van de dansers kijken als naar een stierengevecht in een arena? Is hedendaagse dans striptease voor de upper class? THE DOG DAYS ARE OVER doet de kijker in zijn positie schuiven: van het louter ondergaan van de ervaring naar actieve reflectie.