Hoe oorlog en geweld doorheen de generaties doorsijpelt - Lezing Peter Adriaenssens.

De slachtoffers van het bombardement op Mortsel in 1943 moesten reeds wachten tot in de volgende generatie voor we er open over praten konden. Pas in de jaren 60 werd beseft hoe dergelijk trauma doorwerkt, in de eerste plaats bij hen die het rechtstreeks gezien hebben of het met verwondingen overleefden. Maar in de voorbije jaren groeide het besef dat het ook doorwerkt bij de gezinsleden. De kinderen waarvan moeder omkwam konden er vaak niet over praten. Pas met hun eigen kinderen groeiden de verhalen. Progressief toonde onderzoek dat dergelijk trauma de kracht heeft om zich te verspreiden over mensen en tijd. Ook al maken de nakomelingen zelf niets ernstigs meer mee, toch kunnen sporen doorgegeven worden aan de volgende generaties via lichamelijke en/of mentale kwetsbaarheid. Dit staat bekend als “intergenerationeel trauma”.

Intussen leven we in een wereld waar grensoverschrijdende ervaringen veel breder voorkomen. Van terreur, grote branden tot natuurrampen. Vluchtelingen hebben vaak dramatische toestanden meegemaakt. En het woord oorlogsdreiging wordt vandaag terug bovengehaald. De kennis die we opdeden dankzij de getuigenissen van getroffen families helpt ons beter te weten wat weerbaarheid en veerkracht versterkt.