Faunicide (Wim Claeyssens)

Als mensen zich los koppelen van natuur dragen ze er geen zorg voor... Nochthans is het heel urgent om de natuur (biodiversiteit, klimaatwijziging,...) terug een prominente plaats te geven in onze levenswijze, in ons beleid,...

Sinds jaren fotografeert en tekent Wim Claeyssens tijdens zijn talrijke natuurwandelingen dieren die zijn gestorven door het toedoen van de mens. Er is enerzijds een totale negatie door de mens; anderszijds maken deze kadavers deel uit van de levenscycli. Met zijn tekeningen tracht Wim deze wezens te herwaarderen en onder de aandacht te brengen...

Initieel werkte Wim met natuurproducten als houtskool met veel grijs/zwarttinten; later ging hij over naar andere media zoals grafiet, pastel, aquarel, neo-color,... om dan over te gaan naar mixed media. Dierenkadavers worden hierbij niet alleen weergegeven - maar ook wezenlijk opgenomen in een kunstwerk.

Werken van Faunicide worden gekoppeld aan (zelf-)portretten die uiting geven aan Wims interne strijd/psyche en vooral de fundamentele angst en boosheid; over wat er in onze leefwereld gebeurt of dreigt te gebeuren. De diep emotionele uiting van de schreeuw is hierbij de rode draad. Een schreeuw zo luid dat het gelaat vervormt tot waanzin.

Beide sporen resulteren in monumentale werken waar faunicide en kunstenaar vervloeien tot een surëele collage uitgevoerd in diverse media.

Wim Claeyssens (°1965) woont in Meilegem.

Een meer dan dertigjarige loopbaan in ontwikkelingssamenwerking, kansarmoedebestrijding, crisisbeheer smeekte om herbronning. Eerst en vooral vond hij deze terug in de natuur. Hij engageerde zich sinds 2010 als natuurgids, onder andere bij PNEC De Kaaihoeve. Verder nam hij de creatieve draad weer op in de beeldende kunsten. Een tijd geleden als glas-in-lood-kunstenaar, recent als student bij de Academie van Oudenaarde.

Kunst en natuur gaan hierbij een inspirerende band aan - waarbij Wim met heel veel passie vooral het obscure, de vergankelijkheid en de nood aan herwaardering van natuur opzoekt.