Echte ridders huilen niet | Woordweekend

Bij deze titel denk je misschien meteen aan helden met paarden en zwaarden, en grote romantiek. Of aan de angst om het bekende te verlaten op weg naar het onbekende. Het kennen en voelen van je eigen grenzen. Het ontdekken van talenten die je nooit in jezelf had vermoed. Ridderen in plaats van sidderen en als je iets te zeggen hebt, dan trek je gewoon die klep open, ook al heb je verdriet. Dit stuk gaat over de overwinning van de angst door een jongen van zeven jaar die, nadat hij de bus mist, de wildste avonturen beleeft. Het is het overgangsritueel van schijterdje Bennie tot ridder Van Compernolle.

Door | Martha, Anna, Lucas en Lies