De Vlaamse burgeroorlog (1379-1385)

Met een knipoog naar Barbara Tuchmann gaf Joren Vermeersch zijn boek de titel: 'Vlaanderens waanzinnigste eeuw 1297-1385'. Ook Vlaanderen kende een zeer woelige veertiende eeuw: de Vlaams-Franse oorlog (1297-1305, met de Guldensporenslag in 1302), de Vlaamse boerenopstand onder leiding van Zannekin (1323-1328), het bewind van Jacob van Artevelde, die in de honderdjarige oorlog de kant koos van de Engelse koning Edward III (1337-1348), de Zwarte Dood die Vlaanderen teisterde in 1349, de Vlaamse burgeroorlog (1379-1385). Joren Vermeersch, historicus en columnist bij De Standaard, verhaalt deze geveurtenissen in een wervelende romanstijl door de ogen van de gewone man.  Tijdens de laatste bewindsjaren van Lodewijk Van Male komt Gent tegen de graaf in opstand. Wanneer Gent zich in een bijna uitzichtloze positie bevindt doet het beroep op Filips van Artevelde, de zoon van Jacob. In een wanhoopspoging leidt die de Gentenaars op de dag van de Heilige Bloedprocessie naar een overwinning op het Brugse en het grafelijke leger op het Beverhoutsveld (net buiten Brugge). Brugge wordt gebrandschat. Lodewijk vlucht naar Rijsel om niet meer terug te komen. Maar zijn schoonzoon, Filips de Stoute van Bourgondië, verslaat daarna de opstandelingen in de slag van West-Rozebeke. Filips van Artevelde sneuvelt. Joren Vermeersch vertelt voor ons het verhaal van deze bitse broederstrijd zoals hij dit in zijn boek doet: hoe gingen de gewone mensen met deze horror om?