U bent hier:

Eerste Hulp Bij Interactief Theater

Wellicht heeft het te maken met een jeugdtrauma - een uit de hand gelopen optredentje op een familiefeest of zo - maar ik heb een panische podiumangst. Zingen en dansen op een podium zijn totaal uitgesloten, iets zeggen lukt me enkel na een paar glazen rode wijn (en dan is het resultaat er ook naar), zelfs bloemen afgeven aan iemand anders bezorgt me koud zweet.

Freud

Best vreemd dus dat ik zo vaak naar theater ga kijken, naar het zweet en de angst van iemand anders dus - Freud zou er wel weg mee weten. Vervelend verschijnsel voor mij is dat de theaterstoel steeds minder synoniem staat voor veilig wegzakken in het verhullende duister: om te beginnen is er sinds de jaren 1980 die irritante gewoonte om het zaallicht aan te laten, maar in de decennia die volgden werd het nog erger: steeds vaker wordt van de theaterkijker verlangd dat hij meedoet, dat hij actief en zelfs interactief deelneemt aan het gebeuren. The horror!

De Lies van de financiële sector

Volgende zondag is het weer prijs: de nieuwe voorstelling van het Gentse theaterperformancecollectief Ontroerend Goed, £¥€$ (Lies) belooft de machinaties van de financiële sector bloot te leggen aan de hand van een interactief spelformat. Je schuift met zes deelnemers aan bij een goktafel, samen met één croupier - geld op tafel, en spelen maar. Al spelende word je ingewijd in de wereld van obligaties, hedge funds en andere graaipraktijken - maar ben je daarover wel nog zo verontwaardigd als je de kans hebt om de centen van je medespelers in te pikken?

Strategische urk

Ik word er nu al een beetje zenuwachtig van - ik heb een hekel aan spelletjes, zeker als het niet gezegd is dat ik ga winnen. Ik weet ook helemaal noppes over geld, ik ben strategisch gesproken een urk, nadenken op een zondag is écht een uitdaging en welk figuur sla ik als er de hele avond lang een blaadje sla tussen m'n tanden blijkt te zitten? Ontspannend hoor, zo'n theateravond, bedankt Ontroerend Goed.

Vier mantra's

Om de stress nog enigszins de baas te kunnen heb ik voor mezelf deze vier mantra's bedacht - misschien kunnen ze andere zelfverklaarde passivo's helpen. 

  1.  Het is maar theater. Herhaal het geregeld voor jezelf: het is maar theater. Dat betekent dat het niét echt is, zelfs al lijkt dat soort theater héél realistisch te zijn. Maar de regisseur zal vast een plan hebben en dat plan is niet: zorgen dat jij een belachelijk figuur slaat. Toch, Alexander Devriendt? 
  2.  Keep low profile. Gooi je niet van in de eerste minuut languit over de tafel, graaiend naar het geld van je medespelers - wacht rustig af tot je begrijpt waarover dit spelletje precies gaat. En als je er na een uur niets van begrijpt, blijf dan vooral mysterieus zwijgen. Met een beetje geluk denken de andere dat je superintelligent bent, of dat je mee in de cast zit.
  3.  Andere deelnemers vinden dit even ongemakkelijk als jij.  Je bent vast niet de enige rond de tafel die zich afvraagt of haar gat niet te dik is in deze rok. Chill, en blijf glimlachen.
  4.  De deur is nooit op slot. Want dat mag niet van de brandweer. Verzeker je dus voor aanvang nog van de positie van groene bordjes waarop 'Nooduitgang' staat. 

Kan er nu nog iets fout gaan? Noop! Veel plezier.

 

Reporter: Evelyne --- “Geen enkel theaterstuk, geen dansvoorstelling of performance ontglipt de kritische blik van podiumliefhebber Evelyne.”

 

Waar is 'Lies' te zien?

woensdag 4 oktober 2017

£¥€$ (“Lies”)

Berchem, ccBe

Theatervoorstelling

vrijdag 20 oktober 2017

Ontroerend Goed

Roeselare, De Spil

Theatervoorstelling

Van 14 maart 2018 tot 16 maart 2018

ONTROEREND GOED - Loopstation

Gent, Kunstencentrum Vooruit

Theatervoorstelling

reportage Lies