Toneelhuis - Mokhallad Rasem & Jessa Wildemeersch: Ik ben mijn straat

6x toptheater in het najaar

Het belooft een frisse herfst te worden, en dan dient vooral ons hartje verwarmd - met een genereuze portie theater en dans, bijvoorbeeld. Dit najaar lokt het rode pluche je extra verleidelijk met de belofte van Grote Emoties, zoals we die al tweeduizend jaar in het theater vinden. Beleef weer meer, vooral met deze 6 topvoorstellingen.

1. Ontmoet de creaturen van de onderwereld

Zin in een duikje in je eigen dirty mind? Tijd voor een portie Abattoir Fermé. Dit Mechelse gezelschap beweegt zich al jaren op de grens tussen comedy, horror en beeldend theater - niet iets om je bloedjes van kindjes mee naartoe te nemen.

Mij die ge graag in het donker ziet begint met een kampbrief: “Er is geen zon maar het is hier warm en het eten is ok.” De briefschrijver blijkt in een darkroom te zitten - niets met seks, maar wel een plek waar alle connectie met de buitenwereld verbroken is: geen gsm, geen internet, en vooral: geen licht. Wil je weten hoe dat afloopt? ‘t Is in Mechelen dat het te doen is.

2. Terug naar de straat

Toon mij je straat, en ik zeg je wie je bent. Mokhallad Rasem is een theatermaker met roots in Bagdad, Jessa Wildemeersch is getrokken uit Vlaamse klei, maar allebei groeiden ze op in een straat - met vriendjes en liefjes, lieve of kwade buren, griezelige figuren en boos blaffende honden.

Voor Ik ben mijn straat keren Mokhallad Rasem en Jessa Wildemeersch elk terug naar de straat uit hun kindertijd. In hun gedachten gaan ze langs de huizen, in hun verbeelding roepen ze de bewoners op. De straten in Badgad blijken daarbij niet zo gek veel te verschillen van de straten in Vlaanderen…

3. Doe-het-zelf-theater met een boodschap

De Britse regisseur Katie Mitchell schreef een handleiding voor een DIY-toneelstuk over de klimaatramp. A Play for the Living in a Time of Extinction is een voorstelling die niet op tournee gaat, maar op verschillende plekken opnieuw gecreëerd wordt. Mitchell voorzag in een aantal minimale instructies en een aantal regels rond duurzaamheid.

De jonge Gentse regisseur Martha Balthazar nam de handschoen op, en maakte haar eigen versie op basis van het concept.  Ze stelt daarin de vragen die haar voorheen ook al bezig hielden: Wat is de impact van de mens op de wereld? Welke erfenis willen we voor de toekomstige generaties? Ze neemt ook Mitchells instructies serieus: zo wordt de elektriciteit die nodig is voor de voorstelling live opgewekt met behulp van fietsen.  

4. Dansen als een god

Een man zwaait met een ijzeren voorhamer in het rond - en neen, dit is geen actiefilm over de Viking-god Thor, maar een zeer precies uitgekiende circusact. Niet minder griezelig daarom, al geloven we gelukkig dat danser en circusartiest Alexander Vantournhout precies weet wat hij doet.

Met de nodige ernst maar ook de nodige humor (zie ook de knipoog-titel van de voorstelling: VanThorhout) gaat hij de strijd aan met de middelpuntvliedende krachten - eerst laat hij zijn lichaam in het rond tollen, en vervolgens de hamer. Dit alles met een ontzagwekkende beheersing van beide. Adembenemende dans, straf circus.

5. Metamorphoses

Tweeduizend jaar geleden pende de Romeinse dichter Ovidius zijn meesterwerk Metamorphoses neer. Een fantastisch boek vol mysterie. Tegelijkertijd een verhalenbundel waarin vrouwen en nimfen opgejaagd en overweldigd worden door mannen. Ze verliezen hun stem en veranderen in stenen, water, dieren ...

Wat menselijk was wordt bij Ovidius plots ‘natuur’ - alsof er een strakke scheidingslijn loopt tussen beide. De Chileense theatermaker en regisseur Manuela Infante heeft daar eerlijk gezegd een beetje genoeg van. In haar versie van de klassieker gooit ze alle dominante en onderworpen stemmen dooreen, tot een wervelende en meerstemmige performance.

6. Venus in libra

Jaouad Alloul veroverde ons hart met het verrukkelijke De meisje, een grappige maar ook moedige voorstelling over zijn coming-out in de Marokkaanse gemeenschap waarin hij opgroeide. Benieuwd in welke werelden hij ons allemaal meeneemt voor Venus in libra 

Plaats van afspraak is The Last Mermaid, een nachtclub waar ‘Coco’ als koningin van de nacht over de dansvloer regeert. Met een mix van muziek, spoken word en dans geven de nachtclubbezoekers toe aan hun ware ik. Maar de extase verbergt ook een diep verdriet. Venus in libra belooft een queer concert te worden waarin kwaadheid en tederheid haasje-over spelen.

Meer theater

Reeks
Beleef Weer Meer