Villa Isengrimus - Louis Paul Boon

LOUIS PAUL BOON
1912-1979

Met klassiekers als Pieter Daens, De Kapellekensbaan, Mijn kleine oorlog, De bende van Jan de Lichte en De Paradijsvogel is Louis Paul Boon een van de belangrijkste schrijvers uit het Nederlandse taalgebied. In zijn werk ging hij vastberaden de confrontatie aan met de moderne wereld. Hij verwierf ook bekendheid met zijn parodie op de pornografie Mieke Maaikes obscene jeugd en met de Fenomenale Feminateek, zijn legendarische archief van de vrouw als erotisch object.
Op 15 maart 2012 zou schrijver en kunstenaar Louis Paul Boon 100 jaar zijn geworden. Zijn literaire en journalistieke werk zijn samen goed voor meer dan 30.000 bladzijden; daarnaast vervaardigde hij zon duizend kunstwerken. Genoeg redenen voor een Boonjaar, dat onder de noemer Boon2012! hulde brengt aan een groot en veelzijdig kunstenaar.
Het Letterenhuis in Antwerpen en het t Gasthuys - Stedelijk Museum Aalst presenteren een dubbeltentoonstelling die de auteur en zijn literaire nalatenschap in de schijnwerpers plaatst. Het Letterenhuis belicht onder de titel Villa Isengrimus Boons worsteling met de moderne wereld en de grote stad. In Aalst komt de nadruk te liggen op Boons historische romans en enkele Rebellen!, uit het werk van de schrijver.


VILLA ISENGRIMUS
De tentoonstelling Villa Isengrimus in het Letterenhuis brengt het verhaal van Boons schrijverschap en van zijn strategische terugtocht uit de naar zijn gevoel steeds barbaarser wordende samenleving. In zijn boeken ging Louis Paul Boon de confrontatie aan met de moderne wereld en de grote stad. Maar in het echte leven ontvluchtte hij die stad.
Eind 1952 verruilde hij zijn rijtjeshuis in Aalst voor een bescheiden villa in het groen. Deze villa kreeg de wolvennaam Isengrimus, verwijzend naar de naam van zijn vrouw Jeanneke de Wolf én naar de wolf uit het Middelnederlandse dierenverhaal Van den vos Reynaerde. Zelf zag de schrijver zich als een sluwe vos, een tweede Reinaert, die een strategische terugtocht uitvoerde. Vanuit zijn schuilplaats aan de rand van de stad stelde hij het wrede karakter van de naoorlogse wereld aan de kaak.
In de jaren zestig oogstte Boon literair succes. Door zijn televisieoptredens groeide hij uit tot een Bekende Vlaming. Het waren feestelijke jaren en Boon koesterde zich in de sympathie van de jongere generatie. In de tweede helft van de sixties ging hij meer en meer twijfelen aan de kracht van literatuur
als middel om de massa wakker te schudden uit haar droom van eindeloze vooruitgang en perfect geluk. Efficiënt produceren was de maat van alle dingen geworden, erotiek werd handelswaar en loze revolutionaire kreten weerklonken.
Villa Isengrimus toont aan dat Boons themas en zijn kritiek op het geloof in grenzeloze vooruitgang nog steeds razend actueel zijn. De bezoeker wordt aangezet tot nadenken over Louis Paul Boon en over het schrijverschap. De tentoonstelling is een uitnodiging om zijn oeuvre te ontdekken, te lezen of te herlezen.
Nooit eerder getoond materiaal Villa Isengrimus bevat niet eerder vertoond beeldmateriaal, waaronder een reeks gesprekken met Jeanneke de Wolf en een door Boon geschoten 8mm-filmpje. In een aantal beeldfragmenten ziet men Boon wandelen door Aalst en in de Villa Isengrimus. De bezoeker wordt verder getrakteerd op niet eerder tentoongesteld archiefmateriaal, waaronder een fragment van de roman Waar de spoorbaan komen zal en vroege versies van De Kapellekensbaan. Ook de Fenomenale Feminateek en het latere werk van Nobelprijskandidaat Boon komen uitgebreid aan bod.