Theatrum Mundi V - Cythera -

De jonge kunstenaar Peter Depelchin (° 1985) verrast deze zomer met de speelse maar ook uitdagende solotentoonstelling Theatrum Mundi V. Hij erotiseert het Kasteel van Gaasbeek tot een tijdelijk Cythera.

De kunstenaar flirt met het historische erfgoed van het kasteel en strooit een oneerbiedige cocktail van werken uit over de diverse zalen.

De tekeningen en installaties van Depelchin wortelen diep in de Westerse cultuur en vertellen universele verhalen. Hij ontwikkelde een eigen beeldtaal, sterk refererend aan de klassieke en renaissance iconografie (Bruegel, Bosch en Dürer zijn niet ver af). Recent doken ook oriëntaalse fantasieën op. Hij gebruikt daarbij herkenbare symbolen, die typisch zijn voor ideologieën en sociale systemen. Die koppelt hij aan eigen ervaringen. Zijn speelse assemblages zijn beladen met allegorische, parodiërende, vaak ironische betekenissen. Met veel branie creëert hij een eigen wereld, die de toeschouwer voortdurend uitdaagt en bevraagt.

Cythera verwijst naar het mythische geboorte-eiland van Venus. Mythisch en dus onbereikbaar Van oudsher streeft elke mens zijn leven lang een onbereikbaar doel na. Die queeste naar zin en zelfverwezenlijking manifesteert zich in oneindig veel vormen.

Theatrum Mundi: het leven als een theater, een schouwspel dat de mens zelf regisseert. Het werk van Depelchin legt onze worsteling met existentiële drijfveren en angsten bloot. Kunnen wij ons doel bereiken of draait het in ons leven louter om de middelen die we daartoe gebruiken: (ongecontroleerde) bevrediging van behoeftes, (seksuele) drift, zelfbevestiging, egotripperij, ...?
Daarbij hekelt Depelchin de gevestigde, manipulatieve machtssystemen (vb. de kerk) en bijhorende ethische codes. Zij reguleren onze driften en trachten die soms zelfs compleet te verdringen. Hij onthult dit mechanisme zonder moraalridder te willen spelen.

Waanzinnige mythologische en sprookjesfiguren, flarden literatuur, oneerbiedige grappen, wrange klanken en kasteelcitaten buitelen in het werk van deze charmante hemelbestormer door elkaar als in een helse kermis. De geste is barok, de techniek haast klassiek. Dat maakt de onderliggende betekenissen alleen maar indringender.