© Nicolas Materlinck
Het zestiende-eeuwse museum Hof van Busleyden is het oudste renaissancegebouw van de stad. De heraangelegde tuinen bij het museum zijn echter geen historische evocatie. De ontwerpers tekenden voor een hedendaagse interpretatie van de humanistische tuintraditie.
| Waar | Stedelijk Museum Hof Van Busleyden, Frederik de Merodestraat, 2800 Mechelen |
|---|---|
| Wanneer |
di tot zo van 10:00 tot 17:00 |
| Organisator | Stedelijke Musea Mechelen |
| Prijs | Gratis |
| Reserveren |
tel : 015 29 40 30 fax : 015 29 40 31 |
| Minder details Meer details |
| Links | |
|---|---|
| Trefwoorden | |
| Uitgebreide infotekst | Voor de humanisten van de zestiende en zeventiende eeuw was de tuin een plek om zich met vrienden te vermeien over de aangename dingen des levens. De tuin verhief de geest en streelde de zintuigen. Een tuin uit de tijd van Hiëronymus van Busleyden bood geborgenheid en dat is meteen een van de uitgangspunten voor het nieuwe ontwerp voor de erekoer en de stadstuin. De ontwerpers vertaalden niet enkel het humanistische ideeëngoed naar vandaag. In de tuinen bij het oudste renaissancegebouw van Mechelen, tref je ook heel wat interpretaties van formele elementen uit de renaissance-tuinarchitectuur aan: de loofgang, de brede wandelpaden, de herkenbare geometrische patronen of de verhoogde zitbanken. De vormgeving van de tuinelementen en de materiaalkeuze ogen eigentijds. De verhoogde plantvakken zijn bijvoorbeeld afgeboord met brede, betonnen zitmuren. De loofgang die de blauweregen draagt, is van roestvrij staal. Ook de spaarzame beplanting van groepjes bladhoudende steeneiken, vijgen en Camelia, vormt een mooi compromis tussen vroeger en nu. In renaissancetuinen vind je namelijk geen overdaad, elke plant moet op zichzelf tot zijn recht komen. Nog helemaal in de humanistische traditie moeten de vernieuwde museumtuinen een serene ruimte worden waar mensen hun persoonlijkheid verder kunnen ontplooien. De ruimtes kunnen bijvoorbeeld worden gebruikt voor kleinschalige activiteiten zoals concerten, lezingen en theatervoorstellingen, of als beeldentuin. Speciaal daarvoor werd er een ,,evenementenwand" ontworpen. Op die wand kunnen films, gedichten of reproducties van kunstwerken geprojecteerd worden. De muur van stalen ribben verwijst met zijn horizontale lijnen naar de speklagen in het gebouw. De constructie zelf geeft steun aan planten, biedt plaats voor spandoeken en videoprojecties en vormt een levende groene muur, die het groene karakter van de museumomgeving versterkt. |