Tentoonstelling Reinaart Vanhoe

IK BEN BLANK, WEST-EUROPEES
VAN HET MANNELIJK GESLACHT
EN VERKONDIG MENINGEN.

Reinaart Vanhoe is de artiest achter dit gezegde en beschrijft op die manier zijn biografie. Zijn tentoonstellingen zijn vaak een verzameling notities op een georganiseerde en toch licht anarchistische manier.
Zijn laatste tentoonstelling vond vorig jaar plaats in Beijing onder de naam also space. Het is een verzameling activiteiten waarbij, wat is van belang, opnieuw ontmoet dient te worden.
Dat gewoon opnieuw ontmoeten (tegenkomen) zonder geïmponeerd te worden is de crux om in de tentoonstelling te kunnen verblijven. We plaatsen een gemeenschappelijke interesse of richting tussen andere eventueel arbitraire activiteiten. (also space). Hoe verhoud de hiërarchie, van wat van belang is, zich.
Op de tentoonstelling stotteren to stutter heeft Vanhoe op allerlei punten in de ruimte verpakkingen plakmiddelen, (aangesneden) boeken, kranten, fotokopieën, op maat gemaakte stukken bouwmateriaal verwerkt. En dat alles ging ergens allemaal over het vinden van geluk?, een plaats?, verband? in de wereld zoals ze nu is, maar allemaal subtiel en zonder meningen aan te geven, behalve dan misschien over snelle meningen.
Het meest in het oog lopende onderdeel van Vanhoes bijdrage aan de expositie was dat ie een verrijdbare wand open had gezaagd en er een platformpje in had gemaakt. Met groot er op geplakt je voelt je beter in een Peugeot. En een stapeltje reepjes papier met Aspartaam is een erg ongezond voedingssupplement.
Zin in wat anarchisme? De tentoonstelling van Vanhoe belooft zeker een georganiseerde chaos te worden!