Posy Simmonds: typisch Engels

Typisch Engels zijn de stripverhalen van Posy Simmonds, doorspekt als ze zijn met literaire zinspelingen, klassenconflicten en onderdrukte verlangens. Laat je niet misleiden door haar gereserveerdheid en haar aristocratische, kristalheldere tongval. Haar observatievermogen is vlijmscherp, haar nabootsing van accenten en typetjes pijnlijk precies. Jarenlang was Posy nauwelijks bekend buiten de Britse grenzen, met uitzondering van de lezers van de Guardian, die wekelijks haar sociale satire over de liberale familie Weber konden volgen. Met uitzondering ook van de lezers van haar kinderboeken, o.a. Fred, waarvan de tekenfilmversie een Oscarnominatie kreeg. Er kwam echter verandering met de tragische vrouwelijke hoofdpersonages Gemma Bovary en Tamara Drewe, die centraal staan in haar slimme herwerking en actualisering van romans van Gustave Flaubert en Thomas Hardy. In haar mysterieuze moordstrips slaagt Posy erin hun verhalen op ingenieuze wijze nieuw leven in te blazen. De Franse versie van Tamara Drewe (Denoel) won in 2009 een belangrijke prijs op het Internationale Stripfestival van Angoulême. In 2010 maakte Stephen Frears een geslaagde filmversie die veel succes kende. Het Belgisch Stripcentrum te Brussel is vereerd om als eerste het orgineel werk en enkele nooit getoonde schetsen van Posy Simmonds aan het publiek te tonen en zo een overzicht te bieden van haar gehele carrière. Dit bevestigt dat Posy Simmonds, nu in verschillende talen vertaald en steeds bekender, niet langer een goed bewaard geheim is, maar een nationale trots die een internationaal publiek weet te bekoren. Curator: Paul Gravett