Odon

Veel WO1-soldaten schreven een dagboek. Maar slechts weinige soldaten konden hun dagboek aan de buitenwereld of het nageslacht doorgeven. Als bij wonder kwam het dagboek van grenadier Odon Van Pevenaege bij zijn familie terecht na zijn dood. Zijn strijdkameraad en neef Cyriel bracht het in 1918 mee naar huis. Op 27 mei 2009 schonk zijn nichtje het aan het In Flanders Fields Museum.
Odon begint zijn dagboekje op de eerste dag van de oorlog, bij het vertrek uit de kazerne in Brussel. Hij beschrijft de bewegingsoorlog die hem doorheen heel Vlaanderen bracht, vaak op voettochten van 30 km en zwaar beladen met rugzak, geweer, en in het specifieke geval van Odon ook nog een klaroen. En het dagboek reist ook overal mee. Wantt na de aftocht tot achter de Ijzer begint de loopgravenoorlog. Odon en de grenadiers zitten hoofdzakelijk bij Diksmuide, maar vatten regelmatig post in aanpalende sectoren. Voor de gewone voorbijganger is er in het landschap niet veel meer te merken maar wie de geschriften van Odon leest, kan zich weer heel even in het midden van de wereldoorlog voelen.
Met het dagboek in de hand, trekken we naar de plekken waar Odon was en houden we halt op de plaatsen waar de sporen hiervan nog tastbaar aanwezig zijn.