o.l.v. Daniel Raiskin met Vitaly Samoshko op piano

Borodin genoot enorme aanzien als chemicus en fysicus toen hij zich als prille dertiger toelegde op muziek. In 1862 nam hij zijn eerste compositielessen bij Mili Balakirev, toentertijd hoogleraar in de chemie, en schreef hij zijn eerste symfonie. Twee jaar voor zijn dood vertrouwde Alexander Borodin de eerste noten van zijn derde symfonie toe aan het papier. Deze symfonie bleef net als zijn opera ‘Prins Igor’ onafgewerkt toen hij in 1887 overleed. Alexander Glazunov wist dankzij zijn buitengewone geheugen de derde symfonie van Borodin af te werken.

Na het succes van zijn eerste drie pianoconcerto’s betekende het geringe enthousiasme van het concertpubliek bij de première van zijn vierde pianoconcerto een teleurstelling voor Rachmaninov. Hij bewerkte zijn concerto dan maar grondig, vereenvoudigde de pianopartij, schrapte heel wat maten uit de finale en herwerkte het tot een compact én aantrekkelijk geheel.

Wat eerst als symfonie moest dienen om de Russische overwinning op Nazi-Duitsland te verheerlijken met een leger van koor, solisten en orkest, werd een transparante en heldere compositie voor piano en orkest. Shostakovich orakelde bij de première van zijn negende symfonie dat musici het graag zouden spelen, maar dat critici het niet zouden nalaten het werk ongemeen hard te beoordelen. Er werd inderdaad heel wat kritiek neergepend, maar musici hielden onvoorwaardelijk van zijn muziek…

Twee uitmuntende vakmusici, gastdirigent Daniel Raiskin en Vitaly Samoshko - winnaar van de Koningin Elisabethwedstrijd voor piano in 1999 -, zullen u moeiteloos overtuigen van dit op en top Russisch programma.