Marcel Broodthaers. Uit de verzameling van het Museum voor Moderne Kunst

In 1968 ruilde Marcel Broodthaers met Le corbeau et le renard het gebruikelijke formaat van het enkelvoudige beeldende kunstwerk in voor een samengesteld kunstwerk dat zich als voorwerp ontplooit in tijd en ruimte. Niet dat de kunstwerken, die hij tot dan toe had getoond, er voor de toenmalige toeschouwer zo gebruikelijk uitzagen. Objecten, samengesteld uit steenkolen, wat bijgeverfde oude kasten, lege eierschalen op doek en spiegel gelijmd, lege mosselschelpen in ietwat bijgeverde kookpotten gepropt of op panelen gelijmd, fragmenten van metselwerk of watten in confituurpotten, beantwoordden toen niet noodzakelijkerwijs aan het verwachtingspatroon van het gebruikelijke kunstwerk. Maar het kunstpubliek was sinds Duchamp en Dada natuurlijk wel wat gewend. Met Le corbeau et le renard gebruikt Broodthaers een nieuw formaat voor het beeldende kunstwerk. Letterlijk zelfs. Door de beeldbetekenis en de ontwikkeling en ontplooiing ervan in de tijd te ontvouwen, slaagt Broodthaers er voor het eerst in de specifieke kwaliteiten van zijn artistieke achtergrond als schrijver in zijn beeldend werk te integreren. Meer nog dan Duchamp?s Boîte en valise is dit een voorbeeld bij uitstek van de gedwongen wraak van het museum op het open, exploratieve kunstwerk dat de toeschouwer in zijn ontwikkeling betrekt. Wie meer te weten wil komen weten over wat het museum als institutioneel kader aanricht met kunstwerken die de toeschouwer de hand reiken, alsook over het aantal kunstwerken van Marcel Broodthaers in het Museum voor Moderne Kunst, de soorten kunst die Marcel Broodthaers maakte of over hoe het werk Le corbeau et le renard en de vele andere werken van Broodthaers in de verzameling er uit zien, is van harte welkom de tentoonstelling te bezoeken.