Luisteravonden reeks 2: Muziek met een knipoog

Wie heeft in godsnaam toch de benaming ‘ernstige muziek’ uitgevonden, terwijl een groot deel ervan je gewoonweg goedgemutst maakt en begint met een ‘allegro’ (Italiaans voor ‘vrolijk’)? Vier luchtige luisteravonden met een glimlach en een knipoog uit een niet zó ernstig muzikaal verleden. Behalve in sommige vocale muziek, waar de tekst voor een amusant effect kan zorgen, moet je natuurlijk geen uitbundige humor verwachten. Maar het fijnzinnig blije gevoel dat sommige componisten in hun muziek weten te steken (denk bv. maar aan de muziek van Joseph Haydn) is al voldoende om die algemene betiteling ‘ernstig’ onderuit te halen. Hier en daar zijn er componisten (zelfs waar je het zeker niet zou verwachten, zoals bij de o zo ernstig gewaande Bach) die er al eens een monkelende knipoog aan toevoegen.