Dora

Wij tonen een selectie werken van enkele hard-werkende kunstenaars uit de ateliers van dagactiviteitencentrum DORA van vzw Zonnelied. DORA geeft volwassenen met een mentale beperking de kans en ruimte om zich op creatief vlak te uiten en zich zoveel mogelijk te ontplooien. Er wordt geen enkele opdracht gegeven, alle werk gebeurt op initiatief van de maker zelf. Tussenkomst van begeleiding is er enkel wanneer bepaalde technieken een gevaar kunnen betekenen voor de persoon in kwestie. Voor deze tentoonstelling selecteerden we werken die voor ons het meest de passie en kracht weergeven waarmee deze artiesten werken. We hopen dat hun gedrevenheid, hun verhaal, hun expressiviteit, hun impulsiviteit, hun naïviteit en hun liefde voor werken goed overkomen bij jullie, het publiek. En publiek is een must voor elk van hen. GREGORY HAULT Gregory droomt van huizen, al jaren. Van een huis voor zichzelf, een huis voor hem en zijn lief. Een mooi huis om te wonen. Een groot huis vaak. En als het even kan met een zwembad. Huizen zijn dé onderwerpen in zijn tekeningen, schilderijen, textiel-en houtwerken. Hij tekent ze, en kleurt ze in met verf, stiften of wol. Kleuren, véél kleuren, zijn een tweede constante in zijn werk. Hij kiest de juiste kleur met zorg uit en staat achter elke beslissing die hij neemt. Gregory weet wat hij wil, hoe een werk er moet uitzien en welke materialen hij ervoor nodig heeft. Het resultaat is wat hij ervan verwachtte. Zijn gedrevenheid en passie zijn, net als zijn gevecht om zijn eigen plekje, zeer typerend. Daar waar hij in het leven naast zijn werk regelmatig onzeker en bang is, puilt zijn manier van werken uit van zelfzekerheid, kracht en trots. Hier tonen we een smyrnatapijt in combinatie met zijn houten huis. Aan het tapijt werkte Gregory zowat een jaar. Voor-en achterkant zijn beide even boeiend. Hij maakte eerst de compositie ervan met zwarte stift en nadien werden de uitgetekende vormen via smyrna-techniek ingekleurd. De vorm van het zeer sprekende rode dak komt terug in het houten huis dat hij samen met atelierbegeleider Bart maakte. Een interview : Waarom heb je een huis gemaakt Gregory? Daarom. Vind je het een mooi huis? Ja. Waarom is het een mooi huis? Ik vind het prachtig. Waarom heb je een tapijt gemaakt? Die grote? Ja. Ik vind da mooi. Alle twee. Welke kleuren gebruik je? Alle kleuren. Wat zou je nog willen maken. Alles zelf doen. Kiezen. Wil je nog iets vertellen over je tapijt of huis? Ja. Wat? Is goe. Ik vind het mooi. JEREMY PASCAL Jeremy leeft en werkt volgens voor hem vaststaande feestdagen, gebeurtenissen en thema?s tijdens het jaar: zijn familie, carnaval, Pasen, Bellewaarde, de caravan aan zee, de sint, zijn verjaardag, Kerstmis? Deze onderwerpen zien we ook in zijn tekeningen en schilderijen. Jeremy is snel en expressief. Een niet te stoppen wervelwind soms. Maar hoe impulsief zijn manier van werken ook lijkt, Jeremy bouwt de compositie van zijn tekeningen en schilderijen doordacht op en steeds volgens eenzelfde patroon. Uit zijn grote collectie tekeningen presenteren we hier een selectie uit zijn familieportretten (mama, papa, zus en Jeremy) en zijn voorstelling van Bellewaarde. FRANCOIS VAN IMPE ?Ik wil poppekes maken,? zei François toen hij in september 2006 startte in het textielatelier van DORA. Zijn motorische beperking was voor hem geen obstakel, dus voor ons ook niet. Met behulp van een grote naald, slaagde François erin om voor zichzelf een techniek te ontwikkelen die het voor hem gewenste resultaat geeft. Zijn poppekes worden wollen sculpturen, hard als steen, waar met heel veel passie en concentratie aan gewerkt wordt. Maanden aan een stuk zwoegt François aan een poppeke en het zal misschien nooit afgeraken. Maar eens een grens bereikt, beslist François zijn poppeke weg te schenken aan iemand die hij graag ziet, zelfs als deze al overleden is. Iemand beschreef deze daad ooit als ?Hij schenkt zijn hart weg.? Daarom ook dat we hier maar één werk van François kunnen tonen. De rest is dankzij zijn passie en liefde weggeschonken, en dit wegschenken is een essentieel onderdeel van zijn werk. De passie en gedrevenheid waarmee François werkt, wekte de aandacht van kunstenares Lucila Guichon. Zij bracht uren met hem door tijdens zijn werk en schetst hier samen met hem een portret van hem en van zijn poppeke. Lucila aan het woord : ????????????.. CHRISTIAN HEYVAERT Een interview : Kom je graag werken? Ja Waarom? Om te tekenen. Wil je niets anders doen? Wat hé? Schilderen maakt vuil. Wat ben je nu aan ?t tekenen? Bomen, en bloemekes en wolken. Wolken, da?s blauw hé. En wat is dat? Een huis. Waarom teken je een huis? Een huis, da?s toch schoon hé. Een huis, en een schouw, trappen zijn da. En ken je dat huis dat je tekent? Mensen niet, die teken ik er niet in. Waarom teken je bomen? Er zijn veel bomen. Zijn dat allemaal bomen? Ja, ziet ge dat niet!!!? STEPHAN VERLINDEN Stephan werkte gedurende 3 jaar in DORA. Hij viel er op door niet te spreken met woorden, maar met gebaren, handelingen, expressies in zijn gezicht, bewegingen van ogen en zijn kostuums, en af en toe toch ook wel een zucht, een lach of het geluid van een varken. Stephan houdt van rust, van mogen werken in alle rust, én van zijn kleurpotloden en een blad papier. Hij houdt van het ritme en de orde die hij ermee creëert. Stephan houdt ook van het podium. Deze elementen brachten documentairemaker Bram Van Paesschen op het idee hem in beeld te brengen op de manier die u hier kan zien.