De misdaad

Op het toneel staat Moosbrugger, verkrachter en moordenaar. In de eerste twee delen van de Musiltrilogie was hij de talk of the town. In het derde en afsluitende deel komt hijzelf aan het woord. Vanuit zijn cel overdenkt hij zijn misdaad, zijn statuut en de aandacht die hij krijgt. Hij confronteert ons met de amorele onderkant van de maatschappij met het blinde geweld dat steeds op de loer ligt onder het dunne laagje vernis dat we ‘beschaving’ noemen. Maar Moosbrugger is ook Musil. Zijn monoloog wordt doorkruist door een monoloog van de schrijver. Musil krijgt in de misdadiger een spiegelbeeld voorgehouden. Omdat Musil en Moosbrugger door dezelfde acteur gespeeld worden, vloeien hun stemmen bij momenten in elkaar over. Musil schreef decennialang obsessief aan zijn roman De man zonder eigenschappen. Is niet ook de kunstenaar een soort van ‘misdadiger’? Overschrijdt ook hij niet de grenzen en de normen van de maatschappij, zij het met totaal andere middelen? De misdaad is een intrigerende afsluiter van het driedelige Musilproject.