Bibliotheek en stadsarchief Tweebronnen

Op de plaats van dit complex bevond zich van 1252 tot 1914 een klooster. Het Rijksinstituut voor Technisch Onderwijs werd in 1942 geopend en bleef tot 1984 in gebruik. Toen zette het verval in. Onder meer dankzij een internationale petitie kon de sloop worden afgewend en groeiden er plannen om er de openbare bibliotheek en het stadsarchief onder te brengen. Omdat de structuur niet voorzien was op een zware belasting van boeken en documenten - ook het oorlogsbeton bleek van minder goede kwaliteit -, werd het gebouw grotendeels afgebroken en heropgebouwd. Architect G. Baines en de Rito-architectengroep respecteerden de skeletstructuur - die werd verstevigd - en het gevelmateriaal, maar hebben de open ruimtes binnen anders ingedeeld, zonder aan het essentiële karakter van het gebouw te raken.

Aan de kant van de Diestsestraat heeft de gevel de afmetingen van een rijwoning. Hier bevindt zich een eerste hoofdtoegang, een beglaasde stalen poort. De zijwanden zijn bekleed met blauwe hardsteen tot onder een brede, betonnen luifel. Aan deze zijde telt het gebouw slechts één verdieping achter een bijna blinde gevel. Het wapenschild van de stad en het opschrift 'Technische School' geven aan dat dit de officiële toegang was. De bovenkant van de gevel is bekleed met rode gebakken tegels.

In de 19de-eeuwse Rijschoolstraat blijkt pas de omvang van het complex. De gevel is er opgebouwd als twee achter elkaar liggende, evenwijdige gevels. De eerste staat op de raailijn, met een laag middendeel en twee hogere zijvolumes. In het midden zit een grote poort die wat achteruit ligt onder een betonnen luifel. Daarboven en een paar meter naar achter ligt een tweede gevel van twee verdiepingen. Hier komt het betonskelet goed tot uiting. Ook deze gevel is bekleed met rode tegels.

Tussen die beide gevels strekt zich het vroegere schoolgebouw van drie bouwlagen uit, dat volgens een strikt raster van brede gangen tussen klassen en ateliers, geschikt was rond twee rechthoekige patio's. De open ruimtes zijn vandaag niet langer opgedeeld door de schotten van staal en glas van weleer. Ook de brede gang rond de binnenplaats is op de drie verdiepingen verdwenen. De ruimte is virtueel opgedeeld in gangen en kamers.

Alle nieuwe elementen zijn duidelijk onderscheiden van het oude gebouw. Zo hebben nieuwe staal- en glaswanden een andere verdeling en een andere kleur gekregen. Ook het volume voor het café is duidelijk anders met zijn metaalgrijze beglaasde staalskeletstructuur.
Voorts zijn de galerij aan het binnenplein, de hoge tentoonstellingsruimte, de trap en het verhoogde platte dak in de bibliotheek,... alle op hun manier duidelijk te herkennen als nieuw.