Au-delà

Au-delà.

Betekent: verderop, daarachter, overheen.

Ze kunnen zeggen dat ik te oud ben om te dansen. Maar dat oude lichaam heeft enorm veel indrukken opgeslagen. Laat het maar trager gaan en wat minder sturm und drang hebben dan het jonge geweld. In het beste geval komt er verdieping, kwetsbaarheid en nuance voor in de plaats. In die zin wordt Au-delà een confrontatie met dromen die ons leven bepalen en wensen die we koesteren.

De dansers, onder wie Augustijnen zelf, zijn merendeel jonge veertigers. Hun lichaam is geladen met een verleden. Hun verhaal is een zoektocht naar wat ze na zoveel ervaringen, kwetsuren en zweterige jaren nog kunnen en willen vertellen. Met humor en absurditeit, zonder de kracht van het onderwerp te relativeren.

Zes personages komen aan op een onbestemde plek. Au-delà begint als een bevreemdende droom, waar schijnbaar geen plaats is voor pijn en verdriet. Er heerst een andere logica. Ondersteboven, achterwaarts en tegenovergesteld zijn de norm. Er wordt gekust op de adamsappel, niet op de lippen. Iemand dirigeert een mierenorkest. Een deel van het lichaam functioneert niet. Emoties en herinneringen worden herbeleefd Maar ze zijn doordrongen van het inzicht dat ze verbonden zijn met elkaar en dat het minste wat ze doen voor een ander, betekenis heeft voor het geheel. Een klein gebaar kan zich uitbreiden zoals een steen kringen in het water maakt.

Het valt mij op dat er in onze hectische en praktische wereld tegelijkertijd een hernieuwde hang naar het bovenzinnelijke leeft. Ik hou het zelf bij de fantasie over een mogelijk andere wereld waar muziek een belangrijke plaats heeft.

Met de keuze om jazz muziek te gebruiken, keert Koen Augustijnen terug naar de muziek uit zijn jeugd. De oude opnames worden versneden en bewerkt met elektro-akoestische klanken, wat een ijle en bevreemdende atmosfeer binnenbrengt. En op andere momenten warmte en dynamiek biedt.

medewerkers
Choreografie Koen Augustijnen
Productie les ballets C de la B